Wednesday, 17 February 2016

தார்கோவஸ்கியை பற்றி பெர்க்மன் தமிழில்: ராம் முரளி


தார்கோவஸ்கியின் முதல் திரைப்படத்தைப் பற்றிய எனது கண்டுப்பிடிப்பு ஒரு அற்புதமான நிகழ்வை ஒத்தது. அப்போது, நான் ஒரு கதவின் முன்னால் நிற்பதைப் போல உணர்ந்தேன். ஒருபோதும் எனக்கு சாவி கிடைத்திராத ஒரு அறை கதவின் முன்னால் நின்றிருப்பதாக உணர்ந்தேன். நான் எப்போதுமே நுழைய விரும்பிய அறை அது. தார்கோவஸ்கி அதனுள் வெகு லாவகமாகமும், சுதந்திரமாகவும் அந்த அறையினுள் உலவிக்கொண்டிருந்தார்.

பெரும் நம்பிக்கையையும், கிளர்ச்சியையும் தார்கோவஸ்கியின் திரைப்படம் எனக்களித்தது. நான் எப்போதும் செய்ய விரும்பிய, ஆனால் அதனை செயல்படுத்தும் முறையை அறியாதிருந்த ஒன்றை தார்கோவஸ்கி தனது திரைப்படத்தில் வெளிப்படுத்தியிருந்தார்.
தார்கோவஸ்கி என்னளவில், வாழ்வை கனவுப்போலவும், வாழ்வை பிரதிபிம்பமாகவும் பதிவு செய்து திரைப்படக் கலைக்கு அதிக நேர்மையாக பங்காற்றி திரைப்படத்திற்கென்று புது மொழியை உருவாக்கிய மிகச்சிறந்த இயக்குனர் ஆவார்.


பெர்க்மேன் ஒரு சிக்கலுக்கு தீர்வு காண்கிறார்
உடனடியாக எனக்கு ஒரு தீர்வு கிடைத்தது. டிராக்கிங் ஷாட். நடிகர்களை சுற்றி கேமராவை நகர்த்திச் செல்வது. தார்கோவஸ்கி எல்லா காட்சிகளிலும் கேமராவை நகர்த்திச் செல்கிறார். அவரது கேமரா எல்லா திசைகளிலும் பறக்கிறது. இது ஏற்றக்கொள்ள முடியாத உத்தி என்றே கருதுகிறேன். ஆனாலும், இந்த உத்திதான் என்னுடைய சந்தேகத்தை தீர்த்து வைத்தது. காலம் நகர்ந்துக்கொண்டே இருக்கிறது.
(தன்னுடைய “மேஜிக் லேட்டர்ன்” புத்தகத்தில்)

திரைப்படக்கலையைப் பற்றி பெர்க்மேன்
சினிமாவென்பது ஆவணம் அல்லாததால், அது ஒரு கனவென்று பொருள்கொள்ளப்படுகிறது. அதனால்தான் தார்கோவஸ்கி மிகச்சிறந்த இயக்குனராக கருதப்படுகிறார். கனவுகள் குவிந்திருக்கும் அறையினுள் தார்கோவஸ்கி மிக இயல்பாக உலவுகிறார். அவர் எதையும் விளக்குவதில்லை. ஏன் அவர் விளக்கிக்கொண்டிருக்க வேண்டும்? அவர் ஒரு பார்வையாளர். ஊடகத்தின் மூலமாக, தனது விருப்பத்தை தார்கோவஸ்கி அரங்கேற்றுகிறார். தார்கோவஸ்கி மிக எளிதாக நுழைந்து உலவும் அறைக் கதவின்மீது நான் என் வாழ்நாள் முழுவதும் முட்டி மோதிக்கொண்டிருக்கிறேன். மிகச்சில தருணங்களில் மட்டுமே அந்த அறையினுள் ஊர்ந்து சென்றிருக்கிறேன். சுய பிரக்ஞையுடன் நான் மேற்கொண்ட அத்தனை முயற்ச்சிகளும் இறுதியில் அனுதாபத்திற்குரிய வகையில்தான் முடிந்திருக்கின்றன.

ஃபெலினி, குரோசாவா, புனுவல் ஆகியோர் தார்கோவஸ்கி பயணித்த பாதையை சேர்ந்தவர்களே. அந்தோணியோனியும் இவர்கள் பாதையை நோக்கி சென்றவர்தான் என்றாலும், சுய உளைச்சலின் காரணமாக விரைவாகவே அவர் இறந்துவிட்டார். மெல்லிஸ் எப்போதும் அவர்களின் பாதையில் இருப்பவர்தான் என்பதில் துளி சந்தேகமும் இல்லை. மெல்லிஸ் தொழிற்முறையில் ஒரு மாயாஜால நிபுணர் ஆவார்.

(தன்னுடைய “மேஜிக் லேட்டர்ன்” புத்தகத்தில்)