Skip to main content

நாய்குட்டி..!!!


மெரினா கடற்கரையை ஒட்டிய சாலையில், என் அறை செல்லும் பேருந்தை எதிர்பார்த்து தனியே நின்றிருந்தேன். எப்போதும் கூட்டம் மிகுந்திருக்கும் அச்சாலையில், அன்று ஞாயிறுக்கிழமை என்பதால் கூடுதலாக பரபரப்பு கூடியிருந்தது.

இருபுறமும் விரையும் சாலையை பிரிக்க நடுவத்தில் எழுப்பப்பட்டிருந்த சிறு தடுப்புச் சுவருக்கு மத்தியில் என்னைப்போலவே தனியே நின்றிருந்த நாயொன்று என் கண்ணில் பட்டது. நிம்மதியற்ற பரிதவிப்புடன் விரைவாக சாலையை கடந்துவிடும் முனையில் அது அல்லாடிக்கொண்டிருந்தது.

ஒவ்வொருமுறை அது தன் கால்களை ஊன்றி முன் விரைய துவங்கும்போதும், அலறியபடியே குறுக்கே பாயும் ஏதோவொரு வாகனம் அதனை அச்சுறுத்தி அங்கேயே சில நிமிடங்கள் நிற்க வைத்திருந்தது. காற்றில் ஊடாடும் தன் வாலினை விலக்கி, தனக்கு பின்னால் இருள் அப்பிக்கிடைக்கும் சிறு சந்தினை நடுக்கத்துடன் கூர்ந்து ஒருமுறை பார்த்துவிட்டு, மீண்டும் சாலையை கடக்க முயன்றது. தன்னருகில் காதில் ஹெட் போன் சொருகிக்கொண்டு நின்றிருந்த ஒருவனையும் ஒருமுறை புருவம் உயர்த்தி பார்த்தது.

நான் அந்த நாயினை சில நிமிடங்கள் கண் கொட்டாமல் நோட்டமிட்டேன். அது பாதுகாப்பாய் மறுகரை சேர்ந்துவிட வேண்டுமென உள்ளுக்குள் நினைத்துக்கொண்டேன். அப்போது, மிக இயல்கபாக, சாலையில் வாகனங்களுக்கிடையே ஒரு சிறு வெளி உருவாக, சட்டென்று உதட்டை சுழித்து அந்த நாய்க்கு மட்டுமே புரியக்கூடிய வகையில் சமிஞ்சை ஒலி எழுப்பினேன். நாய்க்குட்டி அதனை உணர்ந்து, சாலையை குறுக்காக பாய்ந்து, என்னைருகில் வந்து நின்று தன் வாலினை குழைத்தபடியே சின்னதாக ஒரு ஆட்டம் போட்டது.


நாய்குட்டி பத்திரமாய் வந்துவிட்டதன் நிம்மதியில் நானிருந்தபோது, எதிர்பாராத வகையில், தன் நாவினால் என் கால்களை நக்கிவிட்டு, யாரையோ நீண்ட நேரம் காக்க வைத்துவிட்டதன் அவசரத்தில் என்னிடமிருந்து பாய்ந்து கிளம்பியது. நான் சில நொடிகள் தன்னிலை இழந்து அங்கேயே நின்றிருந்தேன். சில தினங்களாக இறுகிக்கிடந்த என் மனம் லெகுவானதாக உணர்ந்தேன். நான் மிருதுவாகி இருந்தேன்.            

Popular posts from this blog

காட்ஃபாதர் பேசுகிறார்...! பிரான்சிஸ் ஃபோர்ட் கப்பாலோ நேர்காணல் தமிழில்: ராம் முரளி

காட்ஃபாதர் திரைப்படத்தினை இதுவரையிலும் பத்துக்கும் மேற்பட்ட முறையாவது பார்த்திருப்பேன். ஒருபோதும் அப்படம் எனக்கு துளி சலிப்பையும் ஏற்படுத்தியதில்லை. வசீகரமான மாய கனவொன்றில் நுழைந்து சிறிது நேரம் உலாத்திவிட்டு மனமொப்பாது மீண்டும் இயல்புக்கு திரும்பும் உணர்வே ஒவ்வொருமுறை காட்ஃபாதரை பார்த்து முடிக்கும்போதும் எனக்கு ஏற்பட்டிருக்கிறது. “ஒரு திரைப்படம் முடிவடைகின்றபோது, அதன் மைய கதாப்பாத்திரத்திடமிருந்து விடைபெறுதல் என்பது மிகவும் துன்பகரமானது” என்ற புகழ்பெற்ற இயக்குனர் ஒருவரின் மேற்கோள் காட்ஃபாதர் திரைப்படத்துக்கு மிக கச்சிதமாக பொருந்தும். காட்ஃபாதராக திரையில் நடமாடிய மர்லன் பிராண்டோவின் சிறுசிறு அசைவுகளும் என்னை பெரிதும் வசீகரித்திருக்கிறது. மிகப்பெரிய மாஃபியா கும்பலொன்றின் தலைவனாக அறிமுகமாகி, தன் குடும்பத்தின் மீதான அன்பினால் இறுதியில் தனது கட்டுறுதி குலைந்து சிறுபிள்ளைப்போல அழுகின்ற பிராண்டோவின் முகம் இப்போதும் நினைவில் தங்கியுள்ளது. அல் பாசினோ – ராபர்ட் டி நிரோ என்ற மிகச்சிறந்த இரு நடிகர்களை அடையாளம் காட்டிய காட்ஃபாதர் திரைப்படம் உலகின் மிக முக்கியமான பல இயக்குனர்களையும் அதிக தாக்கத்து…

மெல்வில் எனது கடவுள் - ஜான் வூ தமிழில்: ராம் முரளி

குப்ரிக்கின் திரைக்கலை! – ஸ்காட் பெக்ஸ் தமிழில்: ராம் முரளி

1999ல் ஸ்டான்லி குப்ரிக் மரணத்தை தழுவி விட்டபின்பும், இதுவரையிலும் இருபது படங்களிலாவது அவருடைய பெயர் டைட்டில் கார்டில் தொடர்ந்து விழுந்துக்கொண்டுதான் இருக்கின்றது. உலகின் எண்ணற்ற இயக்குனர்கள் தங்களின் திரைப்படங்களின் மூலமாக தொடர்ந்து அவருக்கு நன்றி செலுத்திக்கொண்டும், அவரைப்பற்றிய படங்களை இயக்கிக்கொண்டும் இருக்கிறார்கள். அவரது திரைபாணி ஏற்படுத்திய வீரியமிக்க தாக்கத்தால், பல இளைஞர்கள் அவரது புகழை உலகம் முழுவதும் இன்றும் பரப்பி வருகிறார்கள். அவருடைய இறுகலான குறும்புத்தனம் நம்மை ஆடம்பர உணவகங்களுக்கும், சண்டைகளற்ற போர் அறைகளுக்கும், வான் வெளிக்கும் அழைத்து சென்று பரவசமடையவும், பதைபதைத்து நடுங்கவும் செய்திருக்கின்றது.

சினிமா சார்ந்த உரையாடல்களில் தவிர்க்கவியலாத, என்றென்றும் நிலைத்திருக்கும் புகழை அடைந்திருக்கிறது அவருடைய பெயர். பாரம்பரியமிக்க வணிக சினிமாவிலிருந்து முற்றாக விலகி அதிகம் சர்ச்சைக்குரிய சவாலான களங்களை மிகுந்த மேதமையுடன் கையாண்டு வரலாற்றில் என்றென்றும் நிலைத்திருக்கும் அழியா புகழை அடைந்திருக்கிறார் ஸ்டான்லி குப்ரிக்.

எல்லாவற்றையும் உற்று நோக்குங்கள…