Thursday, 19 September 2013

கொலைக்காரர்கள்.....!


ரக்த சரித்திரா (பாகம் ஒன்று), சர்க்கார், செவென் என்று மூன்று படங்களை இன்று அடுத்தடுத்து ஓடவிட்டபடி தொடர்ந்து பார்த்துக்கொண்டிருந்தேன். கொஞ்சம்கூட சலிப்பே தட்டவில்லை. ராம் கோபால் வர்மா எப்போதுமே எனது விருப்பத்திற்குரிய இயக்குனர்.  வினோதமான ஷாட் மேங்கிங்களுக்காகவே அவரை எனக்கும் ரொம்பவும் பிடிக்கும். சர்க்காரை நண்பனொருவன் முன்பு காட்ஃபாதரின் அப்பட்டமான தழுவல் என்று சொல்லியிருந்ததால், அந்த படத்தை பார்க்க வேண்டுமென்ற எண்ணம் சமீப நாட்களுக்கு முன்புவரை எழவே இல்லை. தலைவா வந்திருந்த சமயத்தில் சென்னையில் மலர் மன்னன் அண்ணனை சந்தித்தபோது, அவர் சர்க்காரை போட்டு காண்பித்து, அதில் ஒளிப்பதிவு நுட்பமாக பதிவாகியிருந்த சில காட்சிகளை  பட்டியலிட்டு ஆர்வத்தை கிளறிவிட்டார். அமீதாப் பச்சனை சார்க்காராக அத்தனை கம்பீரமாக பார்க்க சிலிப்பாக இருந்தது. ஊருக்கு திரும்பியதும் எங்கிருந்தாவது சர்க்காரை பார்சல் செய்துவந்து பார்த்துவிட வேண்டுமென்று அப்போதே முடிவு செய்திருந்தேன். ஆனாலும், இன்றுதான் பார்க்க சந்தர்ப்பம் வாய்த்தது.

படத்தின் துவக்கத்திலேயே ராம் கோபால் வர்மா இது காட்பாதரின் தாக்கத்தால் உருவாக்கப்பட்டது என்று சொல்லி, அந்த படத்திற்கே சர்க்காரை சமர்ப்பணம் செய்திருந்தார். சில காட்சிகளில் அமிதாப்பின் கை அசைவுகள், வார்த்தைகளை பதமாக உச்சரிக்கும்விதம் என ஆங்காங்கே மர்லன் பிராண்டோவை நினைவுப் படுத்தினாலும், இதை வேறான ஒரு படமாகத்தான் பார்த்தேன். அபிஷேக் சில இடங்களில் சொதப்பி இருந்ததாகப் பட்டது.  ஆனால் கிரைம் ஜர்னல் படங்களை விரும்புகிறவர்களுக்கு ரொம்பவே பிடிக்கும். ரக்த சரித்திரா இன்னும் ஒருபடி மேலே சென்று காட்சிக்கு காட்சி ரத்தைத்தை பீய்ச்சி என்னுடைய முகத்திலேயே தெளித்துக்கொண்டிருந்தது. படம் முடியும்வரை துண்டொன்றை பக்கத்திலேயே வைத்துக்கொண்டு அவ்வப்போது முகத்தில் அழுத்தித் துடைத்துக்கொண்டிருந்தேன்.


செவென், சோசியல் நெட்வொர்கிங் இயக்குனர் ஃபின்ச்சருடைய படம். சைக்கோத் திரில்லர் வகையைச் சார்ந்தது. அன்னியனுக்கு இதுதான் இன்ஸ்பிரேஷனாக இருந்திருக்க வேண்டும் என்று நினைக்கிறேன். இதிலும் ஒருவன் கபீம் குபாம், கும்பிபாகம் என்றெல்லாம் ஆங்கிலத்தில்  குறிப்புகள் எழுதி வைத்துவிட்டு கொலை செய்கிறான். ஆனால், கொலைகாரனை படத்தின் இறுதியில்தான் அறிமுகப்படுத்தினார்கள் என்பதால் அவ்வளவாக பிடிக்கவில்லை. கொலைக்காரன் குடுமி இல்லாத அம்பியாக குழந்தை உருவில் ஒரு கொலைகாரன் என்று பட்டம் கொடுக்கும்படியாக வித்யாசப்படுத்தியிருந்தது கொஞ்சம் ஆறுதலாக இருந்தது. ஒருவேளை மொமன்டோ, ஷட்டர் ஐலான்ட், தி மெஷினிஸ்ட் போன்ற படங்களை பார்ப்பதற்கு முன்பே பார்த்திருந்தால் பிடித்திருக்க வாய்ப்பிருக்கிறது. குறைந்தபட்சம் அந்நியனுக்கு முன்பாகவாவது பார்த்திருக்க வேண்டும்.

கொலை செய்வதையே களனாகக் கொண்ட மூன்று படங்களை அடுத்தடுத்தது பார்த்துவிட்டு நிமிர்ந்தபோது உடலில் ஏதோ வழிந்துக்கொண்டிருப்பதைப்போல உணர, திடுக்கிட்டு விரலை தேய்த்துப் பார்த்தேன். நல்லவேளை வியர்வைதான் ரத்தமில்லை என்று ஊர்ஜிதமானதும்தான் மனம் இயல்பு நிலைக்கு திரும்பியது.